Jan Lenica

Jan Lenica (1928-2001) uważany jest za czołowego twórcę Polskiej Szkoły Plakatu, ale także za autora samego terminu wyodrębniającego działalność polskich artystów. Lenica tworzył plakaty, rysunki satyryczne, grafikę użytkową, ilustracją książkową, i scenografię. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Związany z legendarnym tygodnikiem satyrycznym Szpilki. Od 1950 r. tworzył plakaty – początkowo głównie filmowe. Od 1957 r. realizował filmy animowane. Przez wiele lat mieszkał we Francji i w Niemczech. Prowadził wykłady na temat plakatu na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge oraz kierował katedrą filmu animowanego na Uniwersytecie w Kassel. Był także profesorem plakatu i grafiki w Hochschule der Kunste w Berlinie. Zdobył najważniejsze międzynarodowe nagrody w dziedzinie plakatu. Za Wozzecka dla Opery Wrocławskiej otrzymał Złoty Medal na I Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie w 1966.

Prace Lenicy znajdują się w zbiorach muzeów i kolekcjach prywatnych na na całym świecie m.in. w MoMA w Nowym Jorku.