Eugeniusz Markowski

EUGENIUSZ MARKOWSKI (ur. 1912, zm. 2007)
Klasyk współczesności. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach muzealnych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Łodzi, São Paulo, Pradze, Huston i Chicago.
Mariusz Rosiak:
W rozległym nurcie sztuki ekspresji, która zawsze wymagała ponadprzeciętnej pasji, wiary i zapału, rodziła się z wielkich emocji, gdzieś na pozycjach radykalnych, mieści się cała - malarska i rysunkowa - twórczość Eugeniusza Markowskiego.(...)
Eugeniusz Markowski powiedział kiedyś: "Przy pomocy swojej pasji malarskiej wyrażam pasje ludzkie". Zdanie to, już w początkowym okresie mojej fascynacji jego malarstwem wydało mi się najbardziej lapidarną formułą jego sztuki. Sztuki, która w swojej dojrzałej fazie zachowała swoją młodzieńczą witalność i werwę. Ale pierwszą pasją Eugeniusza Markowskiego - absolwenta warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył na krótko przed wybuchem drugiej wojny światowej - stało się życie, które poznawał w tragicznych okresach historii, w wielu rolach, na styku różnych kultur, w różnych szerokościach geograficznych. O tym zaświadcza jego biografia. I to w jakiś sposób, moim zdaniem, zawsze uwierzytelniało prawdę i autentyczność jego sztuki, której głęboki sens odkrył już w latach 40., kiedy Markowski mieszkał i tworzył we Włoszech, Enrico Prampolini - jeden z najbardziej znanych futurystów: "Mówmy o Markowskim albo o gwałtowności kolorystycznej na usługach ekspresji".(...) Prampolini podkreślał również, że malarstwo Markowskiego jest malarstwem instynktu, wyraża filozofię niepokoju i mistykę ludzkiej egzystencji, że przesycone jest atmosferą ironii i groteski, że bardziej jest paraboliczne niż metaforyczne.(...) Charakterystyka tej twórczości sprzed pół wieku odpowiada także opisowi, jaki mógłby wyjść spod pióra współczesnego krytyka, który zna tylko obrazy Markowskiego z lat ostatnich. Czyż to nie dowód swoistej - chciałoby się powiedzieć żelaznej konsekwencji (...)?