Paweł Lasik

PAWEŁ LASIK (ur. 1941 w Brzeszczach)

Studia na ASP w Warszawie - dyplom w 1967 w pracowni prof. Artura Nachta - Samborskiego. Wystawy: Warszawa, Paryż, Orense, Lyon, Sofia, Vigo, Zaragoza, Monachium, Berlin, Kopenhaga, Dusseldorf, Brema, Tel Awiw, Ateny, Nafplion, Londyn. Prace w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeach Okręgowych w Olsztynie, Przemyślu, Opolu, Sandomierzu, Przemyślu i in. Profesor Akademii Sztuk Pięknych.

Katarzyna Napiórkowska o twórczości Pawła Lasika: Malarskie światy Pawła Lasika nie są podróżami do odległych krain istniejących tylko w bogatej wyobraźni. Nie są to idealizujące wyobrażenia tak miłe dla oka i upragnione dla duszy. Spotkanie z twórczością Pawła Lasika nie jest łatwe. Nie są to Odyseje duszy utęsknionej do rzeczywistości lepszej, arkadii, która istnieje tylko w sferze wyobrażonej. Nie. Paweł Lasik zaprasza nas w swoich obrazach do światów, a może raczej światków znacznie nam bliższych, których centrum, sceną tragedii i komedii jest osiedlowe podwórko. Blokowiska, ogródki jordanowskie i śmietniki, to teatr prawdziwych dramatów, a codzienność i zwykłość tych miejsc nobilitowane są przez Artystę do rangi prawdziwego i poważnego tematu, problemu, w którym ogniskują się zainteresowania i twórcze poszukiwania malarza. Świat z obrazów Pawła Lasika, w pierwszym momencie zdający się epatować wszechobecną brzydotą, rachitycznością, koślawością i niedoskonałością, po chwili urzeka mnie i zachwyca. Bohaterem, zbiorowym porte parole ze wszystkich obrazów jest bowiem Człowiek. Człowiek, który zasługuje na podziw i uwagę nie dlatego, że jest posągowo silny i piękny, lecz dlatego, że jest niedoskonały, więcej - często nawet od poprawności bardzo daleki, często to człowiek zgubiony, czasem zagubiony, a zawsze po prostu poszukujący na swoją miarę i wiarę recepty na szczęście i życie. I dlatego, gdy oglądam obrazy Pawła Lasika mam wrażenie, że oto dotykam nie tylko najgłębszej tajemnicy malarstwa, ale przede wszystkim prawdziwej, nierozwiązanej zagadki ludzkiej egzystencji.