Edward Dwurnik

Edward Dwurnik w studiu malarskim, Sadyba, październik 2000, fot. Pola Dwurnik

EDWARD DWURNIK (ur. 1943 w Warszawie, zm. 2018)

Malarz, rysownik i grafik. Studiował w latach 1963-1970 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Krystyny Łady-Studnickiej. Przez 3 lata studiował rzeźbę. W 1992 roku został laureatem prestiżowej nagrody Fundacji Coutts & Co w Zurychu. Został nagrodzony m.in.: Nagrodą Kulturalną "Solidarności" (1983), Nouvelle Biennale de Paris (1985), nagrodą Olimpiady Sztuki w Seulu (1988) i Nagrodą Fundacji Sztuki Współczesnej (1992) oraz prestiżową nagrodą Fundacji Coutts & Co w Zurychu (1992). Prace w zbiorach: Albertina, Wiedeń; S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent, Belgia; Alvar Aalto Museum, Jyväskyla, Finlandia; Van Abbemuseum, Eindhoven, Holandia; Gemäldegalerie Neue Meister Albertinum, Drezno; Museum Junge Kunst, Frankfurt/Oder; Kunsthalle zu Kiel der Christian-Albrechts-Universitat, Kilonia; Museum Ludwig, Kolonia; Württembergischer Kunstverein, Stuttgart; Museum Villa Haiss, Zell a.H., Niemcy; Slovak National Gallery, Bratysława, Słowacja; Schaulager, Bazylea, Szwajcaria; Cleveland County Museum; Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Waszyngton, USA. W Polsce w zbiorach Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa; Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków; Muzeum Sztuki, Łódź; Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Niepołomice; Muzeum Sztuki Współczesnej, Radom; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; Muzeum Narodowe, Gdańsk; Muzeum Narodowe, Kielce; Muzeum Narodowe, Kraków; Muzeum Narodowe, Poznań; Muzeum Narodowe, Szczecin; Muzeum Narodowe, Warszawa; Muzeum Narodowe, Wrocław; Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego, Bydgoszcz; Muzeum Chełmskie, Chełm; Muzeum Górnośląskie, Bytom; Muzeum Pomorza Środkowego, Słupsk; Muzeum Śląskie, Katowice; Muzeum Warmii i Mazur, Olsztyn; Muzeum Ziemi Lubuskiej, Zielona Góra; BWA, Lublin. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych osobowości polskiej sztuki współczesnej. Jedyny polski artysta, który odniósł międzynarodowy sukces przed transformacją (m.in. udział w "documenta 7" w Kassel w 1982 roku). Cieszy się uznaniem zarówno krytyki artystycznej jak i kolekcjonerów sztuki.