Architektura przełożona na rytm

To, co najsilniej uderza w graficznych interpretacjach Gdańska autorstwa Tumielewicza, to geometryczna dyscyplina. Miasto w jego pracach traci swój pocztówkowy, banalny charakter. Zamiast tego artysta rozkłada bryły kamienic, wieże kościołów i portowe żurawie na system kontrastowych płaszczyzn.

W technice linorytu Tumielewicz operuje mocnym, niemal rzeźbiarskim cięciem. Rytm okien, gzymsów i strzelistych dachów staje się pulsującym, niemal abstrakcyjnym wzorem.

Mocne kontrasty wydobywają dramatyzm gdańskich uliczek. Gęsty mrok wąskich zaułków zderza się z ostrym światłem odbijającym się od ozdobnych fasad przy Długim Targu czy Długim Pobrzeżu.

Ikony miasta bez patosu

W grafikach Tumielewicza odnajdziemy stałe punkty orientacyjne miasta, jednak zawsze przefiltrowane przez jego autorską wrażliwość i wymogi samej matrycy. Przedstawiamy ikoniczne tematy tego wyjątkowego miasta, trwającego wg maksymy Nec Timide, Nec Temere. 

Żuraw i Motława to niewątpliwe symbole miasta. Monumentalny Żuraw to historycznym zabytkiem o wspaniałej formie architektonicznej. Odbicia architektury w rzece tworzą na jego grafikach wibrującą, autonomiczną kompozycję.

Wyjątkowym miejsce na mapie miasta jest Kościół Mariacki. Świątynia stanowi dominantę przestrzenną Gdańska. Często pojawia się w pracach artysty zachwycając swoją monumentalnością wpisaną w gęstą miejską tkankę.

Szczególne miejsce zajmuje w twórczości Tumielewicza także gdańska Stocznia. Przemysłowy krajobraz stoczniowych dźwigów i surowych hal produkcyjnych w jego ujęciu zyskuje brutalistyczny, industrialny urok, który idealnie współgra z surowością technik graficznych.

Zapis nastroju i synteza formy

W twórczości Czesława Tumielewicza widać jego niezwykle poetyckie podejście do przestrzeni. Oglądając te prace, nie patrzymy na Gdańsk stricte historyczny ani uwspółcześniony – patrzymy na miasto uniwersalne. To Gdańsk wymykający się turystycznym kliszom, stający się miejscem, w którym imponująca przestrzeń pięknie łączy się z miejskim sztafażem.

Twórczość Tumielewicza udowadnia, że tradycyjny warsztat graficzny to wciąż potężne narzędzie do opowiadania o genius loci – duchu miejsca, który w Gdańsku jest wyjątkowo silny i odporny na upływ czasu.